به سراغ من اگر می آیید
پشت هیچستانم

پشت هیچستان جاییست...
پشت هیچستان رگ های هوا ، پر قاصدهایی ست
که خبر می آرند از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک

روی شن ها هم ، نقش های سم اسبان سواران ظریفی است
که صبح
به سر تپه معراج شقایق رفتند

آدم اینجا تنهاست
و در این تنهایی ، سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست

به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید ، مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من...

سهراب سپهری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دودوک : ژیوان گاسپاریان

از اینجا گوش دهید