(عکس از امیر حسین محمودی)

 زنيروبودمردراراستي             زسستي كژي زايدوكاستي

 تاريخ كشور ما, تاريخ پهلواني‌ها و دلاوريها و افتخارات پرشكوه انساني است. در كنار تمدن چند هزار ساله سرزمين ما، آيين و ويژگيهاي يك ملت بزرگ و زنده جهاني مي‌درخشد،‌ علاقه‌مندي فطري ايرانيان به ‌پهلواني‌ و نيرومندي و پيروي از آيين جوانمردي و فداكاري و نوع‏دوستي و راستي و امانت كه نشانه خصال ابدي يك ملت جاويدان است، موجب دوام يكي از آثار درخشان باستاني ايران يعني زورخانه و ورزش باستاني شده است.

به‌طوري كه در تواريخ نقل است زورخانه در هفتصد سال پيش به وسيله پورياي ولي (محمود بن ولي‌الدين خوارزمي) به صورت امروزي تجديد سازمان يافته و بدون شك آنچه پيش از آن بوده مي‌توانسته تاريخي بسيار كهن داشته باشد. بدين ترتيب‌ عجيب نيست اگر مبدأ تاريخ پيدايش زورخانه‌ با وسايل ابتدايي از دوران ‌باستان نيز انگاشته شود.

زورخانه جايي است كه مردان در آن ورزش مي‌كنند و بيشتر در كوچه پس كوچه‌هاي شهر ساخته شده است. بام آن به شكل گنبدي و كف آن گودتر از كف كوچه است. دَرِ آن كوتاه و هر كه بخواهد از آن بگذرد و داخل زورخانه بشود بايد خم شود. مي‌گويند در زورخانه را از اين رو كوتاه مي‌گيرند كه ورزشكاران و كساني كه براي تماشا به آنجا مي‌روند به احترام ورزش و ورزشكاران و آن مكان خم شوند.