قطعه دریا اجرا :کمال الدین فاطمی

از اینجا دانلود کنید --> divshare یا

 از اینجا دانلود کنید -->  persiangig

سرعت قطعه رو بیشتر از معمول گرفتم تا جای کمتری بگیره و حجم فایل کمتر بشه.به همین دلیل تکرارها هم رعایت نشده و کمتر از قطعه اصلی اجرا کردم.همچنین قطعه با یک ساز لای خوش صدا  ساخته هنرمند گرامی مرتضی کفاش زاده اجرا شده که البته به علت نبود امکانات مناسب ضبط صدا ، اون طور که باید ساز خودشو نشون نداده.لطفا اونو با ضبط استودیو مقایسه نکنید.ضمنا نتش روهم خودم نوشتم حالا نمیدونم چقدر شبیه به اصله.

از بابت کیفیت بدش عذرخواهی می کنم.

تا کنون بالغ بر چهل کتاب آموزش تنبک به زیور طبع آراسته گشته است و در کنار این کتاب ها جزوات و دست نوشته ها ی متعدد و چاپ نشده فراوان است واین در حالی است که هر ساله به کتابهای چاپ نشده اضافه می گردد . اولین کتاب آموزش تنبک در سال 1350 توسط شادروان حسین تهرانی تهیه و منتشر شده و حدود ده سال بعد کتاب دست نویس آقای بهمن رجبی در سه دوره ی ابتدائی و متوسطه و عالی ، نوشته ، تهیه و تنظیم شده است .از دهه هفتاد تا به امروز ما شاهد افزایش چشمگیر کتاب های آموزش تنبک با نت نگاری های سلیقه ای و « من در آوردی » شده ایم.در برررسی این کتابها این سوال مطرح می شود که آیا تکثر و تنوع کتاب ها امری نا به هنجار است یا ناشی از سلیقه های گوناگون در برخورد با مسئله آموزش تنبک است یا اینکه نیاز جامعه هنری اعم از هنر جویان و هنر آموزان این ضرورت را ایجاد نموده است ؟

در پاسخ به قسمت اول این سوال باید گفت که همه می دانند تکثر و تنوع معلول آزادی است و اصولاً در کشورهای د موکراتیک که آزادی قانون است و دموکراسی نهادینه شده است ، این آزادی قابلیت وادار کردن همگان به رعایت بیش ترین حد تنوع و تکثر ممکن را دارد.دست اندر کاران هنر تنبک نوازی باید خدای را شاکر باشند که اگر در جمهوری اسلامی سایرین مشمول آزادی بیان و قلم نشده اند، برای دست اندر کاران هنر تنبک نوازی خط قرمزی تعیین نشده و خلاصه صلاحیت دار و بی صلاحیت دست به قلم می برند و هر چه دلشان می خواهد می نویسند و آزادی قلم در مملکت ما فقط در این مقوله مصداق می پذیرد، و لاغیر. اما در نگارش این کتاب ها ضرورت و نیاز انگیزه و عامل نیست ، خیلی از این کتابها در محتوا شبیه یکدیگرند با این تفاوت که جلد ها و عکس ها و سیستم نت نگاری و نویسند ه گانشان فرق می کند که این موضوع بررسی مفصل خواهد شد چاپ چنین کتابهائی که محتوای همه آنها در آموختن پنج یا نهایت شش حرکت که در بین اکثر تنبک نوازان یکسان است، می تواند ناشی از حسادت ، رقابت و ... سایر موارد روانی باشد.اگر چه ضرورت و نیاز به کشف ریتم های جدید، نیاز جامعه ی هنری است.چرا که ریتم اقیانوسی بی کران است و این بی کرانگی ضرورت تکامل را ایجاد می کند.اما مسئله اینجاست که اغلب کتابهای چاپ شده آموزش مقدماتی تنبک است ، کشف ریتم های تازه و حتی موتیف های جدید هم در آنها به ندرت مشاهده می شود.اگر مبنای سنجش و ارزیابی را کتاب آقای بهمن رجبی قرار دهیم ( چرا که در سال 1360 نوشته شده و هم به مراتب گسترده تر و متکاملتر از کتاب حسین تهرانی است ) می بینیم که این تشابهات و همانندی های کتاب های موجود با این کتاب بسیار است. دوست عزیزم آقای هدهدی در نوشته ای پیرامون یک کتاب آموزش مقدماتی تنبک بیان کرده بودند« که ما دیگر نیاز به چاپ کتاب های مقدماتی تنبک نداریم و اگر می توانید قطعات پیشرفته تر و بالاتر از کتاب آقای رجبی بنویسید» اینجانب با بخشی از نظر ایشان مخالفم و با بخشی از آن موافق به این دلیل که اگر مبنا کتاب آموزش تنبک آقای بهمن رجبی باشد (که به نظر من جامع ترین و پویا ترین مسیری است که یک هنر جوی تنبک می تواند طی کند تا ذهن و دستش را تربیت کند ) اغلب هنر جویان به اصطلاح صفر کیلومتر قادر به فراگیری دوره ی ابتدائی ایشان نخواهند شد چرا که شروع سنگینی خواهد بود . ( این مطلب را کامبیز روشن روان هم سالها پیش گفته بودند و من هم در مدتی که تنبک درس داده ام به جز در چند مورد استثناء اکثراً قادر به فراگیری سریع نبوده اند )و هنر جو نیاز خواهد داشت کتب مقدماتی را فراگیرد به نوعی که آمادگی لازم جهت شروع مکتب بهمن رجبی را پیدا کند پس این نیاز می طلبد که کتاب مقدماتی هم نوشته شود تا چه کتابی با چه محتوا و روشی نوشته شود که از هر نظر جامع باشد ، بالاخره صالح و طالح باید متاع خویش بنمایند تا کدام از انها جوابگوی نیاز هنر جو و زمان باشد.به نظر من کتاب هائی که تا کنون نوشته شده اند هر کدام قوت و ضعفی دارند و هنوز با ایده آل فاصله وجود دارد . که در برررسی های آینده به تفضیل در مورد کتاب های آموزش مقدماتی تنبک بحث خواهم کرد ، و خواهیم دید به طور نسبی بعضی از کتابهای نوشته شده خوب هستند و هنوز این تلاش باید وجود داشته باشد ، پس اینکه دوست گرامی آقای هد هدی می گویند نیاز نیست ، خیر، اینطور نیست ، نیاز هست .

اما بسیاری از کتابهای دیگر وجود دارندکه مقدماتی نیستند و تحت عناوین قطعاتی برای تنبک چاپ می شوند که اغلب آنها قطعه به معنای خاص کلمه یعنی بسط و گسترش یک موتیف نیستند ، میزان های سر هم بندی و غیر مرتبط با هم در یک صفحه یا دو صفحه اند و در میان آنها ریتم نو و شنیده نشده به ندرت وجود دارد. پس اینجا نظر دوستم آقای هد هدی صحیح است که این کتاب ها ضرورت چاپ ندارند و مؤلفان آنها اگر می توانند باید قطعات بالاتر و تازه تر ازکتاب آقای رجبی بنویسند. در این فاز کتابهای نوشته اغلب ارزش یک تورق را بیشتر ندارند و مشک های گندیده ئی هستند که انتظار آب شیرین از آنها نمی رود ( کتاب 60 قطعه ای برای تنبک اثر ارژنگ کامکار را ملاحظه فرمائید.)

اما نکته آخر این نوشتار بررسی سیستم های نت نویسی است که در کتابهای تنبک به کار گرفته می شود. عموماً کتابها در سیستم یک خطی نوشته شده اند ولی تعداد نسبتاً کمی از آنها با سیستم سه خطی نگاشته شده اند. در سیستم سه خطی نویسنده مجبور است هم از سه خط استفاده کند و هم مجبور است از علامت بالای نت ها استفاده کند فی المثل در این سیستم اگر بخواهید بشکن دست باز را مشخص کنید مجبورید از دو علامت بالای نت استفاده کنید یکی نشان دهنده ی شماره ی بشکن و یکی دست باز شما یا خیلی موارد دیگر مثلاً گلیساندو تم دست روی تنبک و ..... پس این چه دردی است که هم سه خط داشته باشیم و هم علامت ! ضعف دیگر سه سیستم سه خطی جزمی بودن آن است مثلاً شما را مجبور می کند در آنجائی که حرکت تم را تعریف می کند تم بزنید یا اینکه اغلب نوازندگان حتی انها که سیاق حسین تهرانی می نوازند تم و هشت پنج انگشتی را در یک ناحیه می زنند ولی برای هر کدام از این حرکات یک خط تعریف شده است. پس سیستم سه خطی ناکار آمد است و نقاط ضعف بسیار دارد اما ضعف سیستم یک خطی آن است که سلیقه ای شده ، هر کس از مامان جانش قهر کرده نشسته و یک مشت علامت ابداع کرده ، گرچه اغلب از سیستم یک خطی آقای رجبی بهره برده اند اما گاهاً دیده شده که نت هائی که به راحتی با علائم به کار گرفته شده در کتاب آقای رجبی می توان نوشت، یک مشت علامات من در آوردی از خود ابداع کرده اند که خود را متفاوت نشان دهند. فی المثل کتاب رستاخیز تنبک نوشته صالح زمانی را ملاحظه فرمائید آب دوغ خیار را از تاغار در یک ظرف عجیب و غریب کرده اند تا خوراکی متفاوت جلوه کند. پس نهایت همه باید به یک رسم الخط واحد و سیستم نت نگاری مشترک اتفاق نظر پیدا کنند ، از قرار معلوم چون اغلب با سیستم نت نگاری آقای رجبی نوشته اند همه شاید معترف باشند که این سیستم تکافوی نیاز آنها را می نماید و اگر نتواند بر آورنده نیاز آنها باشد باید اصلاح شود یعنی مطابق با گسترش تکنیک های نوازندگی ، سیستم یک خطی آقای بهمن رجبی گسترش یابد ...نه یک علامات نامأنوس و عجیب و غریب از خود در آورند وبه خورد هنرجو بدهند...